Πέντε Γιαννιώτες συγγραφείς, συντροφιά για το καλοκαίρι

Γράφει η Λίντα Τζουβάρα

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή η καλύτερη βόλτα μου είναι στα βιβλιοπωλεία. Έστω στα 2- 3 που έχουν απομείνει, μετά την καθιέρωση των βιβλιοπωλείων – πολυκαταστημάτων. Στην αρχή μπορώ να πω μου άρεσε η ιδέα να μπω σε ένα πολύ μεγάλο βιβλιοπωλείο και να μπορώ να ξεφυλλίσω με την άνεσή μου τους θησαυρούς του. Όταν όμως η συγκατοίκηση επεκτάθηκε με τσίχλες, μαγιό, ομπρέλες θαλάσσης κλπ, κάτι έσπασε μέσα μου. Σαν παραβίαση προσωπικού ασύλου. Το βιβλιοπωλείο είναι θεσμός. Είναι ο ναός της γνώσης,  πολιτισμού και ιδεών. Αν και η ομπρέλα θαλάσσης κάνει καλή παρέα με το βιβλίο το καλοκαίρι, ωστόσο η εισβολή της σ’ αυτόν τον ναό, για μένα είναι ιεροσυλία.

Ας κάνουμε λοιπόν τις υπόλοιπες αγορές μας στα καταστήματα της πόλης μας και όσο για την καλοκαιρινή συντροφιά μας, τα βιβλία, ας επισκεφτούμε τα μικρά βιβλιοπωλεία της πόλης μας, που κόντρα στην οικονομική κρίση και στις μεγάλες αλυσίδες, καταφέρνουν και επιβιώνουν.

Το διπλό βιβλίο, Δημήτρης Χατζής, εκδόσεις το Ροδακιό

Τον Δημήτρη Χατζή, τον γνωρίζουν όλοι οι Γιαννιώτες. Αν και το βιβλίο γράφτηκε το 1976, ωστόσο καταφέρνει να είναι πάντα επίκαιρο και πρωτοποριακό.

Το βιβλίο, όπως θα πει και ο ίδιος ο συγγραφέας σε συνέντευξή του το 1976, στο περιοδικό «Διαβάζω»,  δεν εκθέτει τα ουσιώδη προβλήματα, τα τοποθετεί σε ζωντανούς ανθρώπους. Από τη μια μεριά είναι η Ελλάδα. Γι΄ αυτήν ο συγγραφέας έχει μεγάλο πόνο. Νομίζει ότι δεν υπάρχουν περιθώρια ευτυχίας στην Ελλάδα. Αυτό είναι το ένα μέρος, ο καημός, η πίκρα. Από την άλλη μεριά υπάρχει η ανθρώπινη υπόσταση, ο Κώστας. Δέχεται τον αντίχτυπο των καταστάσεων μέσα στη βιομηχανική κοινωνία, είναι διασπασμένος και ωστόσο έχει έναν πυρήνα αδιάσπαστο μέσα του.

77fa86b7-04d0-40d1-beee-3d1c33293122_16

Ο κεντρικός ήρωας, ο Κώστας, οικονομικός μετανάστης στη Γερμανία, εργάζεται στο εργοστάσιο συναρμολόγησης φανών κάθε είδους, το Αουτέλ και κατά κάποιο τρόπο αφηγείται τη ζωή του. Προβάλλουν στιγμιότυπα στη Γερμανία, πώς κατέληξε εκεί, οι φίλοι του, η οικογένειά του, η προσωπική του ιστορία. Όταν κάποια εποχή ο συγγραφέας θεωρείται χαμένος, ο Κώστας αναλαμβάνει το ρόλο του και συγγράφει και ο ίδιος. Στο τέλος του βιβλίου ο συγγραφέας και ο Κώστας έχουν μια αναπάντεχη συνάντηση μπροστά από το Αουτέλ.

Με μια χιλιάρα Καβασάκι, Βαγγέλης Σιαφάκας, εκδόσεις ΠΟΛΙΣ

Δεκαοχτώ ιστορίες που ανασυνθέτουν μνήμες της Δικτατορίας και της Μεταπολίτευσης, μέσα από τα μάτια μιας παρέας εφήβων οι οποίοι μεγαλώνουν, ονειρεύονται, ερωτεύονται, ωριμάζουν βίαια και πολιτικοποιούνται εκείνα τα χρόνια.
Τα Γιάννενα προσφέρουν τον καμβά όπου υφαίνει τις ιστορίες του ο Βαγγέλης Σιαφάκας. Ακολουθεί τους εφήβους στα σχολικά θρανία, στα χαμόσπιτα που γκρεμίζονται για να γίνουν πολυκατοικίες, στα σοκάκια και στα τσιπουράδικα, στα σινεμά και στα καφέ. Αναζητεί τα ίχνη μιας πόλης που αλλάζει δραματικά, σε μια εποχή που όλα ανασυντίθενται, με μίτο τον Δημήτρη Χατζή και τον Νίκο Χουλιαρά και σε έναν παλιό καφενέ «συναντά» τον Σιούλα τον ταμπάκο, τη Μαργαρίτα Περδικάρη και τον Λούσια.

kritiki--3-thumb-large
Ιστορίες πικρές, αστείες και βαθιά ερωτικές, μιας ανύποπτης γενιάς που κλήθηκε να πρωταγωνιστήσει σε κρίσιμες ιστορικές στιγμές, μας ταξιδεύουν στη Φλωρεντία του Μικελάντζελο και τη Μαδρίτη του Γκόγια, στα βήματα του Μπερλινγκουέρ και του Καρίγιο.
Νοσταλγικός και ειρωνικός, μιλώντας για την «ιστορία που γράφουν οι παρέες», ο συγγραφέας παρακολουθεί τους ήρωές του, μεσήλικες πια, να αποχαιρετούν, με αφορμή τη συντρόφισσα «που έφυγε νωρίς», τον «Ρήγα Φεραίο» και την «πρώτη, αδάμαστη νεότητά» τους.

 Ο Κοσμηματοπώλης, Κώστας Παύλου, εκδόσεις: ΟΣΤΡΙΑ

Ένα πτώμα αιωρείται κρεμασμένο στον πυργίσκο του ρολογιού, μνημείου-σήμα κατατεθέν, στο κέντρο της πόλης των Ιωαννίνων.
Ο υπαστυνόμος Μάξιμος Αξιώτης καλείται να λύσει την υπόθεση και να ανακαλύψει τα κίνητρα που κρύβονται πίσω από το στυγερό έγκλημα. Αντιλαμβάνεται ότι δεν πρόκειται για ένα τυχαίο μεμονωμένο έγκλημα, όταν ανακαλύπτονται και νέα πτώματα που συνδέονται μεταξύ τους.
Ένας πληρωμένος δολοφόνος αναλαμβάνει απρόθυμα την πιο εύκολη αποστολή της καριέρας του.
Καλά κρυμμένα σκοτεινά μυστικά αποκαλύπτονται.
Άσπονδοι φίλοι αναγκάζονται να συνεργαστούν.
Περίεργες διαθήκες αλλάζουν τα δεδομένα.
Ο ίδιος εφιάλτης επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά.

14713551_1845415722360609_8516828083111061607_n
Μια ομάδα ανθρώπων πιστεύει ότι έχει ανακαλύψει τα ίχνη του χαμένου αμύθητου θησαυρού του Αλή Πασά. Είναι αδίστακτοι και ικανοί να κάνουν τα πάντα για να τον αποκτήσουν. Θεωρούν ότι τίποτα δε μπορεί να τους σταματήσει. Όλα τα στοιχεία τους οδηγούν στον πυθμένα της λίμνης των Ιωαννίνων. Το πλάνο τους φαινομενικά είναι άψογο. Απέχουν ελάχιστα από το όνειρο ή τον εφιάλτη; Το ταξίδι του θησαυρού έφτασε στο τέλος του;
Ο ‘Σκορπιός’, ένας ικανός χάκερ, έχει μάτια παντού και δείχνει να ελέγχει τα πάντα . Είναι κάποιος ικανός να αποτρέψει τον ολοκληρωτικό του θρίαμβο;
Παλιές μνήμες ξυπνούν, άσβεστα μίση φουντώνουν σε μια αδυσώπητη μάχη δίχως κανόνες και όρια.
Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των θυμάτων και των θυτών ξεθωριάζει.
Νικητής μπορεί να είναι μόνο ένας.
Αυτός που θα μείνει ζωντανός ως το τέλος…

Τα ισνάφια μας τα βασιλεμένα της Ευαγγελής Ντάτση, εκδόσεις Γαβριηλίδη, Μουσείο Μπενάκη

Όπως αναφέρει η συγγραφέας, «το παρόν βιβλίο είναι τα τροφεία στην πόλη που με φιλοξένησε σχεδόν μισό αιώνα. Τη δεκαετία του 1950 τα Γιάννινα δεν ήταν ούτε τα Γιάννινα που φύλαξαν στη μνήμη τους οι φίλοι μάστοροι και καλφάδες, ούτε αυτά που διέσωσε με τη γραφή η λογιοσύνη της πόλης, ούτε τα Γιάννινα του σήμερα. Ήταν μια πόλη που προσπαθούσε να ξαναχτίσει τα ερείπια που άφησε πίσω του ο πόλεμος του 1940, να ξεχάσει τα δεινά του εμφυλίου του 1947-1949, να σχεδιάσει την προοπτική του μέλλοντός της. Δεν ξέρω αν τα σημερινά Γιάννινα ανταποκρίθηκαν απόλυτα σε αυτή την προοπτική. Σίγουρα όμως κατοπτρίζουν τη βεβιασμένη ένταξή τους στην τροχιά της σύγχρονης παγκοσμιοποιημένης οικονομίας.

f3620f68-65f4-41d4-a577-3b0d88a67444_7
Πρόσωπα που δεν υπάρχουν πια, φίλοι αγαπημένοι, μαστόροι και καλφάδες, σκυμμένοι στους πάγκους εργασίας, πάντοτε διαθέσιμοι για κουβέντα πάνω σε θέματα της δουλειάς και της ζωής τους, είναι ό,τι πολυτιμότερο κρατώ από τα Γιάννινα»

Η τελευταία συγγνώμη, του Μιχάλη Σπέγγου, εκδόσεις: ΔΙΟΠΤΡΑ

teleytaia-signomi

1973, Γιάννενα. Ένας Χιλιανός αξιωματούχος, του καθεστώτος Πινοσέτ, επισκέπτεται την πόλη ως επίσημος προσκεκλημένος της χούντας των Συνταγματαρχών όταν ένα απόγευμα θα βρεθεί δολοφονημένος στο φαράγγι του Βίκου. Πανικόβλητη η κυβέρνηση φορτώνει τη δολοφονία σε έναν φοιτητή με αριστερή δράση. Είναι όμως αυτή η πραγματικότητα;
1938-39, Γιάννενα.
Παρά τη σκιά του πολέμου, οι νέοι της πόλης περνούν ανέμελα τις ημέρες τους. Ο χριστιανός Νίκος Καζαντζής ερωτεύεται την Εβραία Ρεβέκκα Λεβή, αλλά αν και οι οικογένειές τους είναι πολύ δεμένες, εκείνη θα ενδώσει στις πιέσεις του πατέρα της, προκειμένου να παντρευτεί έναν ομόθρησκό της, τον αμοραλιστή Αζέρ.
1938-39, Αμβούργο.
Ο καλλιεργημένος μηχανικός Κάρστεν είναι γιος του στρατηγού και ήρωα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου Έρχαρτ Φον Έρεν και ένας από τους λίγους Γερμανούς που αντιστέκεται στη μαζική προπαγάνδα του χιτλερικού καθεστώτος. Καθώς ετοιμάζεται να υπηρετήσει στη Βέρμαχτ, παρακολουθεί έντρομος την κλιμάκωση της βίας ενάντια στους Εβραίους.
1944, Γιάννενα.
Καθώς η συντριβή του Ράιχ είναι επικείμενη, οι Γερμανοί ετοιμάζουν μια μεγάλη επιχείρηση συγκέντρωσης του εβραϊκού πληθυσμού της πόλης και προώθησής του σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου θα εξοντωθούν. Ο Κάρστεν υπηρετεί στη φρουρά της πόλης και μένει στο επιταγμένο σπίτι των Καζαντζήδων όπου την παραμονή της 25ης Μαρτίου, θα αποκαλύψει στον Νίκο ότι σε λίγες ώρες οι Γερμανοί, θα συλλάβουν όλους τους Εβραίους πολίτες. Ο Νίκος, με κίνδυνο της ζωής του, προσπαθεί να φυγαδεύσει όσα μέλη από την οικογένεια Λεβή μπορεί. Ο Αζέρ δεν καταφέρνει να ξεφύγει και στέλνεται στο εφιαλτικό στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπιργκενάου. Είναι, όμως, αποφασισμένος να κάνει τα πάντα για να επιβιώσει…

 

 

 

Κοινοποίηση: Share on FacebookTweet about this on Twitter

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *